ΕΦΗΒΟΣ | ΤΕΚΝΟ, Η ΕΥΠΕΙΘΕΣ ΤΕΚΝΟ ΘΕΟΥ;

 



Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ!

ΚΑΙ Ο ΕΦΗΒΟΣ ΝΕΟΣ.

 

 

Το προηγούμενο άρθρο, διαβάστε εδώ:

 

 

Ο τίτλος της σειράς είναι Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΦΗΒΟΣ ΝΕΟΣ και θα διαρκέσει για άγνωστο χρόνο.

Μαζί, θα διαβάσουμε κάποια χωρία από την Αγία Γραφή και θα ασχοληθούμε με μια «ζωντανή» θεματολογία (!) που αφορά την πρώιμη και την όψιμη εφηβική ηλικία των 15 – 25 χρονών .

 

 

ΘΕΜΑ: ΕΦΗΒΟΣ | ΤΕΚΝΟ, Η ΕΥΠΕΙΘΕΣ ΤΕΚΝΟ ΘΕΟΥ;

 

 

«Τι θέλετε να πείτε;».

 

Το θέμα μας, έρχεται από την μελέτη των Γραφών, που είναι ωφέλιμες από κάθε άποψη για την ψυχή | τον νου | το πνεύμα μας, από νέοι και έφηβοι.

Μαζί θα αναλύσουμε το θέμα μας σήμερα 13/2/2026, αφού πρώτα κατανοήσουμε την σοβαρότητα | την πιθανότητα (!) ώστε το θέμα να αγγίζει και μας.

 






 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Αυτός που έχει τις εντολές του Θεού, ως Χριστιανός, είναι τέκνο Θεού, όμως εκείνος που φυλάσσει τις εντολές του Θεού είναι ένα ευπειθές τέκνο του Θεού.

 

Εδώ θα κάμουμε μια διάκριση ανάμεσα σε έναν Χριστιανό από γεννήσεως ή καταγωγής και σε έναν Χριστιανό που δοκιμάστηκε στην αγάπη του απέναντι στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού και φύλαξε μέσα του (!) τις εντολές του Ευαγγελίου.

 

 


 

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ

Το Ευαγγέλιο γράφτηκε μέσα από την ολοκλήρωση της θυσίας του Ιησού Χριστού ως Αμνού του Θεού (!) σηκώνοντας τις αμαρτίες όλου του κόσμου. Έκτοτε το Ευαγγέλιο κηρύττεται και πολλοί άνθρωποι το αγκαλιάζουν, το πιστεύουν, το κάνουν κανόνα ζωής των.

Όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι μένουν απλά στην δικαίωση, δηλαδή στην ομολογία της σωτηρίας δια της πίστεως (κατά το δόγμα των) και δεν κάνουν βήμα εμπρός | προς την καρποφορία της νέας ζωής (!) μέσα στον Ιησού τον Κύριο της δόξας.

Παραμένουν τέκνα Θεού, όχι όμως καρποφόρα κατά την επιθυμία του Κυρίου Ιησού Χριστού.

 

Αντιγράφω από το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο ιε’ 4-6:  

 

Μείνετε ριζωμένοι σ' εμένα κι εγώ σ' εσάς. Όπως δεν μπορεί το κλήμα να καρποφορήσει μόνο του, αν δεν παραμείνει στο αμπέλι, το ίδιο κι εσείς, αν δεν παραμείνετε ριζωμένοι σε μένα.

 

Εγώ είμαι το αμπέλι, εσείς τα κλήματα. Εκείνος που παραμένει ενωμένος μαζί μου κι εγώ μαζί του, αυτός παράγει άφθονο καρπό, γιατί χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε.

 

Αν κάποιος δεν παραμείνει ενωμένος μαζί μου, αυτός βρίσκεται πεταμένος έξω σαν το ξεραμένο κλήμα. Κι αυτά τα μαζεύουν, βέβαια, και τα βάζουν στη φωτιά και καίγονται.

 

 

Σχολιάζοντας:

Ο άνθρωπος που δεν έχει πνευματικές ρίζες ή ανησυχίες μέσα στον Χριστό αργά ή γρήγορα θα ομοιάσει με ένα ξερό κλήμα που δεν έχει καμία χρησιμότητα παρά μόνον την φωτιά.

Οι πνευματικές ανησυχίες (!) έρχονται από την αγάπη μας προς τον λόγο του Θεού και μόνο και έτσι δημιουργούν σχέση με τον Θεό δια του Υιού Αυτού.

Είναι μια σχέση που αποδίδει καρπό ειρηνικό δικαιοσύνης και αγαθότητας.

 



 

Ο ΚΑΡΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ

Για να καταλάβουμε αυτή την ζωντανή καρποφορία που έρχεται από την δικαίωση, κατά χάριν, ας δούμε τι λέγει ο Κύριος και το κατέγραψε ο ευαγγελιστής Ιωάννης (ιδ’ 21-25):

 

 

Όποιος κατέχει τις εντολές μου και τις εκτελεί, εκείνος είναι που με αγαπάει· κι εκείνον που με αγαπάει, θα τον αγαπήσει ο Πατέρας μου, κι εγώ θα τον αγαπήσω και θα του φανερώσω τον εαυτό μου».

 

Του λέει ο Ιούδας - όχι ο Ισκαριώτης: «Και τι σημαίνει Κύριε, ότι θα φανερώσεις τον εαυτό σου σ' εμάς και όχι στον κόσμο;».

 

Αποκρίθηκε ο Ιησούς και του είπε: «Αν με αγαπάει κάποιος, θα εφαρμόσει το λόγο μου, και ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει, και θα έρθουμε σ' αυτόν και θα κατοικήσουμε μαζί του.

 

Όποιος δε με αγαπάει, δεν τηρεί τα λόγια μου. Και ο Λόγος που ακούτε, δεν είναι δικός μου αλλά του Πατέρα, που με απέστειλε.

 

»Αυτά σας τα έχω διδάξει όσο έμενα μαζί σας.

 

 

 

Με λίγα λόγια:

Αυτό είναι το κλειδί της ζωντανής σχέσης με τον Θεό, δια του Υιού Του: «Αυτός που κατέχει τις εντολές μου και τις εκτελεί!».

Από δω αρχίζει η καρποφορία της δικαίωσης (!) δηλαδή ο καρπός του Αγίου Πνεύματος.

Και ο άνθρωπος έχει ανάγκη να γεμίσει 100% με το Άγιο Πνεύμα όπως οι απόστολοι και οι 120 μαθητές την ημέρα της εορτής της Πεντηκοστής στην Ιουδαία.

Και αυτό ήταν ένα γεγονός, για το οποίο ο Κύριος Ιησούς είχε επιμείνει λέγοντας προς τους δώδεκα: «Μην απομακρυνθείτε από την Ιερουσαλήμ, εωσού λάβετε δύναμη εξ ύψους!».

 

Και αντιγράφω τον καρπό του Αγίου Πνεύματος από την επιστολή του Παύλου προς τους Γαλάτες ε’ 22-24:

 

Από την άλλη μεριά, η καρποφορία του Πνεύματος είναι: αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, ευθύτητα χαρακτήρος, αγαθοσύνη, πιστότητα, πραότητα, εγκράτεια.

 

Ενάντια σ' αυτά δεν υπάρχει νόμος.

 

Και φυσικά εκείνοι που ανήκουν στο Χριστό σταύρωσαν την παλιά τους φύση μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες της.

 

 

Σχολιάζοντας:

Είναι φοβερό όταν λέγει «Ενάντια σε αυτά δεν υπάρχει νόμος!». Δηλαδή, ο καρπός της δικαίωσης δια του Αγίου Πνεύματος είναι άγιος | καθαρός | ευλογημένος και δίδεται σε κάθε άνθρωπο, που θα το επιθυμήσει με ζήλο Θεού.

 



 

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

 

Αντιγράφω από το κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο κα’ 28-32:

 

«Αλλά για πέστε μου τη γνώμη σας. Ένας άνθρωπος είχε δυο παιδιά. Πήγε λοιπόν στον πρώτο και του είπε: Παιδί μου, πήγαινε σήμερα να δουλέψεις στο αμπέλι μου.

 

Κι εκείνος του απάντησε: Δε θέλω. Ύστερα όμως μετάνιωσε και πήγε.

 

Πήγε επίσης στο δεύτερο και του είπε το ίδιο πράγμα. Κι εκείνος του απάντησε: Θα πάω, κύριε, αλλά δεν πήγε.

 

Ποιος από τους δυο έκανε το θέλημα του πατέρα;». Του λένε: «Ο πρώτος». Τους λέει ο Ιησούς: «Πραγματικά, σας λέω, οι τελώνες και οι πόρνες βρίσκονται πιο μπροστά από σας στο δρόμο που οδηγεί στη βασιλεία του Θεού.

 

Γιατί ήρθε σε σας ο Ιωάννης βαδίζοντας το δρόμο της δικαιοσύνης και δεν πιστέψατε σ' αυτόν.

 

Οι τελώνες όμως και οι πόρνες πίστεψαν σ' αυτόν, ενώ εσείς, παρόλο που το είδατε αυτό, δε μεταμεληθήκατε κατόπιν, ώστε να πιστέψετε σ' αυτόν».

 

 

Με λίγα λόγια:

Και εδώ φαίνεται η επιζητούμενη από τον Θεό, Σχέση πατέρα - υιού!

Και στις δύο περιπτώσεις που διαβάσαμε, ο πατέρας πικράθηκε!

Στην μια περίπτωση ο πατέρας πικράθηκε στην αρχή, ενώ στην άλλη περίπτωση ο πατέρας πικράθηκε στο τέλος.

 

Δεν είναι το ίδιο;

 

Και όμως ο ουράνιος Πατέρας με υπομονή περιμένει την μεταστροφή κάθε τέκνου Του, όσον αφορά τις αποφάσεις και τα συναισθήματα των λογισμών της καρδιάς | τα εσώψυχα. 

 



 

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ

Το άρθρο με τίτλο: «Τέκνο, ή ευπειθές τέκνο Θεού;» εύχομαι σε κάθε νέο | νέα να δει με προσοχή την δική του περιπέτεια, ή το δικό του καράβι στον ωκεανό του σημερινού σύγχρονου πολιτισμού και να αποφασίσει ταπεινά - πολύ ταπεινά, να ζήσει μέσα στον Χριστό δια του Αγίου Πνεύματος. Τότε θα απολαύσει την ζωή, την αληθινή ζωή με χάρη Θεού κάθε ημέρα. Αλήθεια σας λέγω.   

 



 

ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ:

v  Το θέμα, που θα μας δώσετε εσείς.

v  Η ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ.

v  ΤΕΚΝΟ Η ΕΥΠΕΙΘΕΣ ΤΕΚΝΟ;

v  Το ξαφνικό θέμα, που θα προκύψει από την επικαιρότητα.

 

 











Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις