Αναρτήθηκε από ΝΙΚΟΣ ΧΑΖΑΠΗΣ Φεβρουαρίου 06, 2026

ΕΦΗΒΟΣ | ΤΙΜΩ-ΠΡΟΣΕΧΩ-ΚΟΙΤΑΖΩ-ΕΚΤΙΜΩ

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ!

ΚΑΙ Ο ΕΦΗΒΟΣ ΝΕΟΣ.

Ο τίτλος της σειράς είναι Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΦΗΒΟΣ ΝΕΟΣ και θα διαρκέσει για άγνωστο χρόνο.

Μαζί, θα διαβάσουμε κάποια χωρία από την Αγία Γραφή και θα ασχοληθούμε με μια «ζωντανή» θεματολογία (!) που αφορά την πρώιμη και την όψιμη εφηβική ηλικία των 15 – 25 χρονών .

ΘΕΜΑ: ΕΦΗΒΟΣ | ΤΙΜΩ-ΠΡΟΣΕΧΩ-ΚΟΙΤΑΖΩ-ΕΚΤΙΜΩ

«Τι θέλετε να πείτε;».

Το θέμα μας, έρχεται από την μελέτη των Γραφών, που είναι ωφέλιμες από κάθε άποψη για την ψυχή | τον νου | το πνεύμα μας, από νέοι και έφηβοι.

Μαζί θα αναλύσουμε το θέμα μας σήμερα 6/2/2026, αφού πρώτα κατανοήσουμε την σοβαρότητα | την πιθανότητα (!) ώστε το θέμα να αγγίζει και μας.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Έχουμε 4 «λέξεις-έννοιες», ταυτόσημες, που χρησιμοποιούμε εναλλακτικά ώστε να καθορίσουμε το πλαίσιο της κοινωνικής μας συμπεριφοράς.

Προφανώς το διδαχτήκαμε από το σπίτι μας | την καταγωγή μας | την ιστορία μας και το κυριότερο: «Δεν αλλάζουμε!».

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ

Αυτό που μας απασχολεί στο άρθρο είναι η στάση μας (!) απέναντι στον πλησίον μας κατά τον λόγο του Θεού.

Ας ορίσουμε τον πλησίον μας, ως τον άνθρωπο που είτε τυχαία, είτε σταθερά, είτε με μια κάποια συχνότητα βρίσκεται κοντά μας.

Ας δούμε τον πλησίον μας με την οπτική της παρατήρησης έναντι της αδιαφορίας.

Δηλαδή:

1. Παρατηρώ.

2. Εστιάζω.

3. Εκτιμώ.

4. Τιμώ.

5. Αδιαφορώ!

6. Δεν κοιτάζω!

7. Δεν με απασχολεί!

8. Δεν με νοιάζει!

ΠΑΡΑΤΗΡΩ ΚΑΙ ΣΥΜΕΤΕΧΩ

Αυτό είναι το πιο σπουδαίο χαρακτηριστικό ενός νέου | μιας νέας, με εσωτερικά στοιχεία ευλογίας Θεού. Είναι το πιο όμορφο πράγμα που μπορεί να έχει μέσα του κάποιος και αποτελείται από την δύναμη και την χάρη του Θεού ώστε να συμμετέχει στα δρώμενα του πλησίον.

Δηλαδή:

1. Προσέχω-κοιτάζω:

Όταν ένας νέος | νέα είναι πνευματικός (!) κατά την έννοια του ακόλουθου του Ιησού Χριστού, τότε προσέχει με το βλέμμα του κάθε άνθρωπο κοντά του.

Προσέχει τις κινήσεις, προσέχει την ομιλία, προσέχει την ασφάλεια ή την ανασφάλεια, προσέχει το λεξιλόγιο του. Και ο σκοπός δεν είναι να μαζέψει «υλικό» για έκθεση ή κατηγορία, αλλά να δει βαθιά στην ψυχή του άλλου.

Προφανώς η ψυχή του άλλου χωρίς τον Χριστό, είναι μια ζωή χωρίς «αιώνια ζωή» και αυτό είναι η μεγαλύτερη ματαιότητα του ανθρώπου στην κοινωνία μας σήμερα.

2. Εκτιμώ:

Το επόμενο βήμα ή στάδιο, είναι η εκτίμηση του κινδύνου που διατρέχει ο πλησίον μας. Αυτό γίνεται με εργαλείο την γνώση του λόγου του Θεού σε βάθος.

Για να εκτιμηθεί η κατάσταση του διπλανού μας ο λόγος του Θεού μας φωτίζει ώστε να καταλάβουμε από τι κινδυνεύει, καθώς και πόσο κινδυνεύει ή πόσο σοβαρά κινδυνεύει.

3. Τιμώ:

Το τελευταίο στάδιο είναι η τιμή στο πρόσωπο του άλλου καθώς έχω αντιληφθεί τις αξίες του και τον εσωτερικό ψυχικό του κόσμο.

Προφανώς δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτοιμοι να δεχτούν βοήθεια. Και αυτό οφείλεται στην επίδραση του σατανά, καθώς τους έχει δέσει με πονηρά πνεύματα. Τέτοια είναι πνεύματα πορνείας, μίσους, έχθρας, αλαζονείας, πλεονεξίας, ομοφυλοφιλίας, αδικίας και άλλων πονηρών πνευμάτων.

ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΖΩ

Αυτό είναι το πρώτο πρόβλημα της κοινωνίας μας σήμερα. Εξ αιτίας των πολλών προκλήσεων ή καθημερινών απαιτήσεων η ψυχή του ανθρώπου δεν αντέχει άλλες πιέσεις ψυχολογικές και έτσι αδιαφορεί για τον διπλανό | τον γείτονα | τον συνάδελφο (!) σε ότι αφορά ανάγκες ή καταστάσεις που περνά.

Δηλαδή:

1. Ανάγκη οικονομική;

2. Ανάγκη ιατρική;

3. Ανάγκη βοήθειας;

Και:

1. Κατάσταση μελαγχολίας;

2. Κατάσταση άγχους;

3. Κατάσταση κρίσης πανικού;

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ | ΜΙΑ ΝΕΑ;

Πολλά μπορεί να κάμει ο έφηβος, βήμα-βήμα, όταν ο Θεός είναι ο πρώτος στην ζωή του, με αλήθεια.

Αρχικά μπορεί να εκλέξει να υπηρετήσει τον Θεόν χωρίς να γνωρίζει ακριβώς τι. Μέσα από την δίψα για τον Θεό μπορεί να προσευχηθεί στο ταμείο του και να ρωτήσει τον Θεό, τι Εκείνος θέλει από αυτόν | από αυτήν.

Ένας έφηβος που συνήθως βρίσκεται σε μια από τις πιο κάτω σπουδές ή στάδια μόρφωσης:

1. Βρίσκεται στο Γυμνάσιο;

2. Βρίσκεται στο Λύκειο;

3. Βρίσκεται στο προπτυχιακό ενός Πανεπιστήμιου;

Σε όλα αυτά τα στάδια, πιο πάνω, έχει μεγάλη σημασία η ευθύνη για απόδοση στα μαθήματα (!) άσχετα με τους βαθμούς ή τις επιτυχίες που οφείλονται σε ικανότητες. Η ευθύνη για απόδοση έρχεται από την πίστη στον λόγο του Θεού περί δικαιοσύνης στην πράξη.

Ο πιστός έφηβος οφείλει να εργάζεται την δικαιοσύνη του Θεού ώστε να έχει καρποφορία πνευματική και συνεχή προκοπή.

Στην συνέχεια και αφού λάβει την πληροφορία από τον Θεό, ο νέος | η νέα, μπορεί να επενδύσει τις δυνάμεις του, στο έργο του Θεού είτε αποκλειστικά στο θεολογικό τομέα ή ζώντας σαν ιεραπόστολος και υπηρετώντας στα διάφορα πεδία των αναγκών, όπως πιλότος αεροπλάνων, μηχανικός αεροπλάνων, μεταφραστής της Βίβλου, ιατρός, μηχανικός ή καπετάνιος πλοίου και άλλων πολλών αναγκών των οργανωμένων ιεραποστολών, σήμερα.

Πολύ θα χαιρόμουν κάθε φορά που θα άκουγα μια σχετική ομολογία από Έλληνες ιεραποστόλους σε μέρη που ο Θεός αποφασίζει και τους αποστέλλει.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Δεν αφήνω την περίπτωση που στο εξωτερικό είναι διαδεδομένη: την δημιουργία μέσα σε κάθε Πανεπιστήμιο ομάδων φοιτητών μα την δική τους ώρα για συζήτηση – προσευχή και συμμελέτη του λόγου του Θεού, όπως και εγώ το έζησα ως νεαρός μεταπτυχιακός φοιτητής στο Λονδίνο (South Bank Polytechnic) το 1976-1977.

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ

Το άρθρο μας σήμερα με θέμα: «ΤΙΜΩ-ΠΡΟΣΕΧΩ-ΚΟΙΤΑΖΩ-ΕΚΤΙΜΩ» κάνω μια ευχή ώστε οι χριστιανοί νέοι μας, να αποφασίσουν να εργαστούν για τον Κύριο Ιησού Χριστό στο έργο του Θεού και να μην αποβλέπουν στην ματαιότητα των επιστημών με κύριο στόχο το «κέρδος» ή την «δόξα» ή την «καριέρα» αλλά την δόξα του Θεού. Με αυτή την επιλογή σου, ο Θεός έχει το δικαίωμα να σε χρησιμοποιήσει σαν εργαλείο μεγάλης ευλογίας στον τόπο | στην χώρα σου. Αλήθεια.