ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

 

 

Τι είναι;  Τα χτυπήματα, η δοκιμασία, ο βασανισμός, η θλίψη.

Γιατί;  Διότι, απλά δεν αντέχονται για μεγάλο διάστημα. 

Πότε;  Όταν φτάνουν, ξαφνικά, στην πόρτα μας. 

Πώς;  Επειδή ζηλεύουμε τους άλλους δίπλα μας, για την άνεση των.  

 

Αγαπητέ μου | Αγαπητή μου το θέμα μας σήμερα, Κυριακή 1 / 2 / 2026, έρχεται από την μελέτη του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού.

Επίσης, από την έρευνα των Γραφών που είναι ο μεγαλύτερος σύμβουλος, θεόπνευστος Λόγος και ζωντανός Θεός. 

 

 

Θα αρχίσουμε με την ιστορία του Ιώβ και μάλιστα, μια κουβέντα που έκαμε ο φίλος του Ελιφάς.

Αντιγράφω από το βιβλίο Ιώβ 5 / 6-13:

 

Επειδή, η θλίψη δεν βγαίνει από το χώμα ούτε η λύπη βλασταίνει από τη γη· αλλ' ο άνθρωπος γεννιέται για τη λύπη, καθώς τα νεογέννητα των αετών, για να πετούν ψηλά.

 

Εγώ, όμως, θα επικαλεστώ τον Θεό, και στον Θεό θα εναποθέσω την υπόθεσή μου· ο οποίος κάνει ανεξιχνίαστα μεγαλεία, αναρίθμητα θαυμάσια· ο οποίος δίνει βροχή επάνω στο πρόσωπο της γης, και στέλνει νερά επάνω στο πρόσωπο των χωραφιών·

 

ο οποίος υψώνει τους ταπεινούς, και σηκώνει σε σωτηρία τούς θλιμμένους· ο οποίος διασκορπίζει τις βουλές των πανούργων, και τα χέρια τους δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν την επιχείρησή τους·

 

ο οποίος συλλαμβάνει τους σοφούς στην πανουργία τους· και ανατρέπεται η βουλή των δόλιων ανθρώπων·

 

 

Σχολιάζοντας:

Μια σπουδαία αλήθεια, μόλις, διαβάσαμε: «ο άνθρωπος γεννάται δια την λύπη!». Η πείρα των ανθρώπων αυτό διδάσκει και εμείς προσπαθούμε να καταλάβουμε, γιατί αυτή η λύπη | ο πόνος ψυχής συμβαίνει στη ζωή μας, σε μας;

Όμως, το καλύτερο είναι να στραφούμε στον Θεό που ξέρει να ελευθερώνει τους θλιμμένους από τις παγίδες των ασεβών.

Μόνο Εκείνος γνωρίζει την ώρα της σωτηρίας μας. Μόνο Εκείνος γνωρίζει γιατί το επέτρεψε να συμβεί σε μας.

 

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΕ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ & ΤΑΡΑΧΗ

 

Αντιγράφω από το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο 6/17-20

 

 

Κι όταν πια βράδιασε, κατέβηκαν οι μαθητές του στη λίμνη, όπου μπήκαν στο πλοίο και κατευθύνονταν προς την Καπερναούμ, στην απέναντι πλευρά της λίμνης. Στο μεταξύ είχε κιόλας σκοτεινιάσει και ο Ιησούς δεν είχε έρθει ακόμα κοντά τους· κι επιπλέον στη λίμνη έκανε μεγάλη φουρτούνα εξαιτίας του δυνατού αέρα που φυσούσε.

 

Αφού, λοιπόν, είχαν διανύσει μια απόσταση τεσσάρων ως πέντε χιλιομέτρων, βλέπουν τον Ιησού να περπατάει πάνω στη λίμνη και να πλησιάζει στο πλοίο, και φοβήθηκαν.

 

Εκείνος όμως τους είπε: «Εγώ είμαι, μη φοβάστε».

 

 

Με λίγα λόγια:

Οι μαθητές έντρομοι (!) για αυτό που τους συμβαίνει μέσα στην νύχτα και δεν το περίμεναν. Μια μεγάλη φουρτούνα από ξαφνικό δυνατό αέρα που δεν είχαν προβλέψει ως ικανοί ψαράδες της Γαλιλαίας.

Ξαφνικά, ακόμα, βλέπουν τον Ιησού σαν φάντασμα επάνω στα κύματα! Όλα αυτά τους φαίνονται άγνωστα και η ψυχή τους ταράζεται (!) μέχρι ο Κύριος να τους μιλήσει: «Εγώ, είμαι μη φοβάστε!».    

Άραγε, πήραν το μάθημα της απόλυτης εμπιστοσύνης στα σχέδια του Θεού, που είχε για τους δώδεκα, καθώς και την ζωντανή εμπειρία τους μέσα στην λίμνη;

 

 

ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ

 

Ναι, όταν δοκιμαζόμαστε σαν πιστά παιδιά του Θεού αναγεννημένα, αυτή η δοκιμασία φαίνεται σαν βασανισμός.

Ας το δούμε από την 1^η επιστολή του Πέτρου 4 /12-19

 

Αγαπητοί, μη παραξενεύεστε εξαιτίας τού βασανισμού που γίνεται σε σας για δοκιμασία, σαν να σας συνέβαινε κάτι παράδοξο· αλλά, δεδομένου ότι είστε κοινωνοί των παθημάτων τού Χριστού, να χαίρεστε, ώστε και όταν η δόξα του φανερωθεί, να χαρείτε νιώθοντας αγαλλίαση.

 

Αν ονειδίζεστε εξαιτίας τού ονόματος του Χριστού, είστε μακάριοι· επειδή, το Πνεύμα τής δόξας και το Πνεύμα τού Θεού αναπαύεται επάνω σας· από μεν το δικό τους μέρος βλασφημείται, από δε το δικό σας δοξάζεται.

 

Επειδή, κανένας από σας ας μη πάσχει ως φονιάς ή κλέφτης ή κακοποιός ή ως κάποιος που περιεργάζεται τα ξένα πράγματα· αλλά, αν κάποιος πάσχει ως Χριστιανός, ας μη ντρέπεται, αλλά ας δοξάζει τον Θεό ως προς αυτό·

 

επειδή, έφτασε ο καιρός το να αρχίσει η κρίση από τον οίκο τού Θεού· και αν αρχίζει πρώτα από μας, τι θα είναι το τέλος εκείνων που απειθούν στο ευαγγέλιο του Θεού;

 

Και «αν ο δίκαιος μόλις σώζεται, ο ασεβής και ο αμαρτωλός πού θα φανεί;».

 

Ώστε, κι αυτοί που πάσχουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, ας εμπιστεύονται τις δικές τους ψυχές σ' αυτόν, ως σε πιστό δημιουργό, με αγαθοποιία.

 

 

Σχολιάζοντας:

Ο λόγος του Θεού είναι υπέροχος και μας αγγίζει για τις αλήθειες που καταθέτει σαν αξίες σε μας | για μας.

Δείτε λοιπόν:

1.     Βασανισμός της ψυχής, από την βαριά δοκιμασία.

2.     Δοκιμασία πίστεως στην πράξη.

3.     Ονειδισμός, υπέρ του ονόματος του Χριστού.

4.     Κοινωνός των παθημάτων του Χριστού.

5.     Παθήματα, ως Χριστιανός ομολογητής.

6.     Πάσχων, κατά το θέλημα του Θεού.

 

Όλα αυτά και άλλα, μόνο και μόνο (!) επειδή είσαι υιός της βασιλείας των ουρανών, υιός του μεγάλου Βασιλιά, που έρχεται να κρίνει την οικουμένη.

 

 

ΨΑΛΜΟΣ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ

 

Ο Δαβίδ από νεαρός ήταν ένας δόκιμος εργάτης του Θεού και πάντα με τόλμη δια πίστεως προχωρούσε. Όμως οι θλίψεις ερχόντουσαν η μια μετά την άλλη.

Δείτε από τον Ψαλμό 34/17-19:

 

Έκραξαν οι δίκαιοι, και ο Κύριος εισάκουσε, και από όλες τους τις θλίψεις τούς ελευθέρωσε.

 

Ο Κύριος είναι κοντά σ' εκείνους που είναι συντριμμένοι στην καρδιά, και σώζει τους ταπεινούς στο πνεύμα.

 

Πολλές οι θλίψεις τού δικαίου, αλλά απ' όλες αυτές ο Κύριος θα τον ελευθερώσει.

 

 

Ας το δούμε μαζί:

            Γιατί οι δίκαιοι άνθρωποι άραγε κράζουν; Διότι πονούν | υποφέρουν | λυπούνται από την πίεση του σατανά καθώς εξουσιάζει την κοινωνία και φέρεται με βία και αρπαγή.

            Γιατί είναι πολλές οι θλίψεις του δικαίου ανθρώπου; Διότι, υποφέρει από την ανομία και την αδικία που τον αφορούν και δεν αντέχει άλλο τον κόσμο.

            Όμως, το καλό νέο είναι ότι ο Κύριος Ιησούς είναι πλησίον κατά την δοκιμασία των και ελευθερώνει τα παιδιά Του. Γνώρισμα των, η διαλυμένη καρδιά των συναισθημάτων (!) καθώς επίσης και το πνεύμα ταπεινού | απλού ανθρώπου.

 

 

ΠΕΙΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

 

Αντιγράφω από την επιστολή προς Κολοσσαείς 1 / 24-26

 

Τώρα χαίρομαι στα παθήματά μου για σας, και αναπληρώνω με τη σειρά μου τα υστερήματα των θλίψεων του Χριστού στη σάρκα μου, για χάρη τού σώματός του, που είναι η εκκλησία·

 

για την οποία εγώ έγινα υπηρέτης, σύμφωνα με την οικονομία τού Θεού, που δόθηκε σε μένα για σας, για να εκπληρώσω το κήρυγμα του λόγου τού Θεού,

 

το μυστήριο που ήταν κρυμμένο από τους αιώνες και από τις γενεές, τώρα όμως φανερώθηκε στους αγίους του·

 

 

Ας το δούμε:

Παράξενο (!) αλλά αλήθεια μας λέγει: «Τώρα χαίρομαι στα παθήματα μου για σας!». Τι συμβαίνει άραγε με αυτόν τον δούλο του Θεού;

Είναι η βαθιά πεποίθηση του Παύλου, ότι σαν υπηρέτης των μεγάλων σχεδίων του Θεού οφείλει να πάσχει με χαρά και επίγνωση (!) ότι υπηρετεί την Εκκλησία Του.

 

 

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ

Το άρθρο της Κυριακής με θέμα: «ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ» σκέπτομαι τους αγίους και μάρτυρες του Χριστού, όλων των εποχών που έζησαν με τον πόνο, την θλίψη, τον ονειδισμό και την απόρριψη και δεν έκαναν πίσω ποτέ. Τώρα βρίσκονται στην ανάπαυση του Κυρίου και περιμένουν και αυτοί την πρώτη ανάσταση όπου θα βασιλεύσουν μετά του Χριστού τα 1.000 έτη. Και να το θυμηθούμε ολόκληρο το εδάφιο (Αποκάλυψις 20,6): «Μακάριος και άγιος όποιος έχει μερτικό στην πρώτη ανάσταση. Πάνω σ' αυτούς δεν έχει εξουσία ο δεύτερος θάνατος, αλλά θα είναι ιερείς του Θεού και του Χριστού, και θα βασιλέψουν μαζί του χίλια χρόνια». Αμήν | Αμήν.

 

 

 

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ Sunday Blog:

 

1.     ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ.

2.     ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΓΑΜΟ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

3.     ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ.

4.     ΚΑΤΑ ΣΥΓΚΥΡΙΑΝ.