Αναρτήθηκε από ΝΙΚΟΣ ΧΑΖΑΠΗΣ Ιουλίου 05, 2026

ΕΝΟΤΗΤΑ Η, ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;

Τι είναι; Το μεγάλο ερώτημα όλων των χριστιανικών δογμάτων ή | και αποχρώσεων.

Γιατί; Διότι, άλλο η Ένωση και άλλο η ενότητα.

Πότε; Όταν έρχεται μια αναζωπύρωση σε μια πόλη, ή σε ένα έθνος.

Πώς; Επειδή, όλα τα δόγματα κρύβονται πίσω από τα καταστατικά των, πεισματικά.

Αγαπητέ μου | Αγαπητή μου το θέμα μας σήμερα, Κυριακή 5 / 7 / 2026, έρχεται από την μελέτη του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού.

Τέλος, από την έρευνα των Γραφών που είναι ο μεγαλύτερος σύμβουλος, ο θεόπνευστος Λόγος και ζωντανός Θεός.

Εισαγωγή

Όταν ιδρύθηκε η εκκλησία του Θεού την ημέρα της εορτής των Ιουδαίων, της Πεντηκοστής, με 3.000 μέλη, όλα ήσαν κατά το θέλημα του Θεού, η δε οργάνωση των εκκλησιών ήταν οι μικρές διάσπαρτες ομάδες και η χριστιανική λατρεία κατ’ οίκο, ή στον ναό του Σολομώντα.

Η ανάπτυξη των εκκλησιών του Θεού ήταν ιλιγγιώδης και ουσιαστική, όπως διαβάζουμε στις Πράξεις των αποστόλων:

Κι ήταν όλοι αυτοί αφοσιωμένοι στη διδαχή των αποστόλων, στη συναναστροφή μεταξύ τους, στην τέλεση της θείας Ευχαριστίας και στις προσευχές.

Και στου καθενός την καρδιά είχε μπει φόβος, γιατί γίνονταν πολλά και εκπληκτικά σημεία μέσω των αποστόλων.

Κι όλοι οι πιστοί ήταν μαζί, και τα είχαν όλα κοινά.

Ακόμη και τα κτήματα που είχαν και τα υπάρχοντά τους τα πουλούσαν, και τις εισπράξεις τις μοίραζαν μεταξύ τους, ανάλογα με την ανάγκη που είχε ο καθένας τους.

Έτσι λοιπόν, κάθε μέρα με ζήλο συμμετείχαν όλοι μαζί στη λατρεία μέσα στο ναό και στα σπίτια έστρωναν το τραπέζι κι έτρωγαν σε συντροφιές με μεγάλη χαρά και με απλότητα καρδιάς, δοξολογώντας το Θεό κι έχοντας κερδίσει τη συμπάθεια όλου του λαού.

Και ο Κύριος πρόσθετε κάθε μέρα στην εκκλησία εκείνους που σώζονταν.

Σχολιάζοντας:

Εδώ είναι το υπόδειγμα της Ένωσης των εκκλησιών του Θεού (!) δια Πνεύματος Αγίου, με ένα καταστατικό: το βάπτισμα στο νερό και στο Άγιο Πνεύμα χαρακτηριστικά της πρώτης εκκλησίας των αποστόλων.

Λίγο αργότερα, στις Πράξεις των αποστόλων διαβάζουμε:

Έτσι, λοιπόν, οι εκκλησίες σε όλη την Ιουδαία και στη Γαλιλαία και στη Σαμάρεια είχαν ειρήνη, ενώ ταυτόχρονα στέριωναν και ζούσαν με σεβασμό στον Κύριο, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος πλήθαιναν.

Σχολιάζοντας:

Η Ένωση των εκκλησιών του Θεού ήταν απόλυτη, στηριζόμενη: (α) στον φόβο του Θεού, (β) στην παρηγορία του Αγίου Πνεύματος και (γ) στην συνεχή αύξηση του λαού του Θεού μέσα στις Εκκλησίες.

ΕΝΤΕΛΩΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

Ήταν η αγαπημένη έκφραση του αποστόλου Παύλου, γράφοντας τις επιστολές του. Στην 1^η προς τους Κορινθίους επιστολή διαβάζουμε:

Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, διά του ονόματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να λέγητε πάντες το αυτό, και να μη ήναι σχίσματα μεταξύ σας, αλλά να ήσθε εντελώς ηνωμένοι έχοντες το αυτό πνεύμα και την αυτήν γνώμην.

Σχολιάζοντας:

Η επιστολή αυτή γράφτηκε περί το 58 μ. Χ. και φανερώνει το τεράστιο πρόβλημα της ενότητας του Πνεύματος μέσα στην ίδια την τοπική εκκλησία του Θεού.

ΕΝΩΣΗ Η, ΕΝΟΤΗΤΑ;

Ένωση, νοούμε την ταύτιση απόψεων (!) κάτω από ένα γραπτό κείμενο, που το ονομάζουμε καταστατικό.

Ενότητα, ονομάζουμε μια πνευματική σχέση εκτίμησης και αγάπης μεταξύ δύο πιστών ανθρώπων, που μπορεί να ανήκουν σε διαφορετικά δόγματα. Η επικοινωνία τους να είναι καθαρή στο όνομα του Ιησού Χριστού, δια της αγάπης του Θεού.

ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΜΑΣ

Ο απόστολος Παύλος γράφοντας την 1^η επιστολή προς του Κορινθίους παρατηρεί:

Παρ' όλα αυτά, αδελφοί, δεν μπόρεσα εγώ να σας μιλήσω σαν σε πνευματικούς ανθρώπους, αλλά σαν σε σαρκικούς, σαν σε νήπια στην πίστη του Χριστού.

Με γάλα σας έθρεψα και όχι με στέρεη τροφή, γιατί δεν μπορούσατε ακόμα να τη δεχτείτε. Μα ούτε και τώρα μπορείτε, αφού ακόμα συνεχίζετε να παραμένετε σαρκικοί!

Γιατί, τη στιγμή που υπάρχει ζήλεια και διαμάχη και διχοστασίες μεταξύ σας, δε σημαίνει αυτό πως είστε σαρκικοί και πως συμπεριφέρεστε έτσι όπως και οι άνθρωποι του κόσμου;

Όταν, για παράδειγμα, λέει κάποιος: «Εγώ είμαι οπαδός του Παύλου», κι άλλος: «Εγώ είμαι του Απολλώ», δε σημαίνει αυτό πως είστε σαρκικοί;

Σχολιάζοντας:

Εδώ είναι το «ζουμί» του ζητήματος: Οι πιστοί αρέσκονται να γίνονται οπαδοί ανθρώπων και αυτό λόγω της πνευματικής κατάστασης των, που ονομάζεται σαρκικότητα ή «Εγώ νομίζω».

Έτσι μέσα στους χριστιανικούς αιώνες (!) ανά εποχή και κατά καιρούς ανεφύησαν τα μυριάδες δόγματα και αποχρώσεις της πίστης στον Χριστό και την θυσία Του.

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΗΜΕΡΑ

Σήμερα, όλοι καταλαβαίνουμε δύο πράγματα:

1. Ένωση των εκκλησιών του Θεού δεν γίνεται (!) αφού οι εκκλησίες κρατούν επί αιώνες το καταστατικό που συνεχώς αναμορφώνουν και εκσυγχρονίζουν ώστε να κρατούν έστω και κάποιους λίγους πιστούς.

2. Ενότητα μεταξύ πιστών διαφόρων δογμάτων είναι υπαρκτή και θεμιτή και απόλυτα καθαρή. Στηρίζεται δε στην ενότητα του πνεύματος των πιστών.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΛΙΓΟΙ

Τι σας θυμίζει αυτό;

Μα, την πραγματικότητα: όλες οι Εκκλησίες του Θεού είναι είτε μισό-άδειες ή και άδειες από πιστούς (!) με αποτέλεσμα όλα εκείνα τα μεγαλοπρεπή κτίρια της Βόρειας Ευρώπης να πωλούνται με αλλαγή της χρήσης σε επενδυτές ξενοδοχείων | Καζίνο | Εμπορικών κέντρων | Μουσείων.

ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ

Ας μιλήσουμε γιαυτό, όπου σε κάθε τοπική εκκλησία (!) υπάρχουν άγιοι και καθαροί άνθρωποι του Θεού άσχετα με την εικόνα του Επισκόπου ή του Πρεσβυτερίου.

Δείτε τι είπε ο Ιησούς στον Ιωάννη και κατέγραψε στην νήσο Πάτμο:

Μα εσάς τους υπόλοιπους που βρίσκεστε στα Θυάτειρα - σε όσους δεν έχουν ακολουθήσει τη διδαχή αυτή, σε όσους δεν έχουν μάθει τα βάθη του Σατανά, όπως ισχυρίζονται οι άλλοι - σας βεβαιώνω πως δε σας βάζω περισσότερο βάρος.

Εκείνο όμως που έχετε, κρατήστε το μέχρι που να έρθω.

Και σε άλλο σημείο:

Έχεις όμως λίγα ακόμα άτομα στις Σάρδεις, που δε μόλυναν τα ρούχα τους, κι αυτοί θα περπατήσουν ντυμένοι στα λευκά, γιατί είναι άξιοι.

Σχολιάζοντας:

Ενότητα πνεύματος έχουν εκείνοι οι πιστοί που περπατούν με αγάπη | χαρά | ειρήνη στην καρδιά τους απέναντι σε κάθε πιστό ανεξαρτήτως δόγματος, ή τοπικής Εκκλησίας.

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ

Το άρθρο της Κυριακής με θέμα: «Ένωση η, Ενότητα των εκκλησιών του Θεού;», εύχομαι να αντιληφθούμε ποιος είναι ο Ιδιοκτήτης της Εκκλησίας και ακόμα σε ποιόν προσεύχονται όταν αποκαλούν «Πατέρα». Κανένα γραπτό καταστατικό δεν ισχύει όταν χωρίζει τους πιστούς από την ενότητα του Πνεύματος και της Αγάπης. Στον ουρανό θα υπάρξει μια ποίμνη αγίων (!) ένας Ποιμένας, Εκείνος, ο καλός Ποιμένας. Ας περιμένουμε λοιπόν εκείνη την στιγμή με υπομονή. Αλήθεια σας λέγω.