ΟΙ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 

 

Τι είναι;  Το σχέδιο του Θεού για την αναζήτηση και την σωτηρία του «πλησίον».

Γιατί;  Διότι, το έργο του Θεού είναι η σωτηρία όλου του κόσμου.

Πότε;  Όταν κάποιος πιστός σταθεί ως ελεήμων συνάνθρωπος.  

Πώς;  Επειδή, έτσι κερδίζονται οι ψυχές στον Χριστό. 

 

Αγαπητέ μου | Αγαπητή μου το θέμα μας σήμερα, Κυριακή 28 / 6 / 2026, έρχεται από την μελέτη του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού.

Τέλος, από την έρευνα των Γραφών που είναι ο μεγαλύτερος σύμβουλος, θεόπνευστος Λόγος και ζωντανός Θεός. 

 

 

Εισαγωγή

Για έναν γνήσιο πιστό δούλο του Θεού (!) οι συμπτώσεις δεν είναι τυχαίες αλλά προγραμματισμένες από τον Θεόν και ονομάζονται συγκυρίες.

Σύμπτωση ή συγκυρία, είναι συμβάντα εντός της ημέρας που δεν είχαμε υπολογίσει, απλά, είχαμε προσευχηθεί (!) λέγοντας: «Ιδού εγώ απόστειλέ με Κύριε».

 

 

ΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

 

Είναι οι άνθρωποι των οποίων το πνευματικό πρόγραμμα είναι τόσο βαρύ, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να υπηρετήσουν την κοινωνία, τον κόσμο, τον πλησίον κατά την χρεία εκάστου. Την στιγμή που ο Θεός είναι διαθέσιμος σε κάθε προσευχή ή δέηση (!) οι επαγγελματίες του χριστιανισμού είναι τόσο σφιχτοί ώστε να τρέχουν από συνέδριο σε συνέδριο, ή από αποστολή σε αποστολή.

Και όμως ο Θεός εργάζεται απροειδοποίητα και καλεί ανθρώπους με ψυχή που να θέλει (!) και μάλιστα κατά το πρότυπο του 5^ου Μακαρισμού – «Μακάριοι αυτοί που ελεούν επειδή, αυτοί θα ελεηθούν».

 

 

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ

 

Η περίπτωση του καλού Σαμαρείτη ήταν η απάντηση του Κυρίου Ιησού προς τον Ιουδαίο Νομικό που σηκώθηκε πειράζοντας τον Κύριο και ρώτησε: «Δάσκαλε τι θα έπρεπε να πράξω για να κληρονομήσω αιώνια ζωή;».

 

Επειδή δε, ο ίδιος γνώριζε με σαφήνεια την απάντηση από τον νόμο του Μωυσή απαντώντας απόλυτα σωστά, στην συνέχεια για να δικαιώσει τον εαυτό του (!) έκαμε και την ακόλουθη ερώτηση: «Και ποιος είναι ο πλησίον μου;» 

 

Και δω, αντιγράφουμε την ολοκληρωμένη απάντηση του Ιησού από το Ευαγγέλιο του Λουκά 10/30-37:

 

Πήρε τότε αφορμή απ' αυτό ο Ιησούς και είπε: «Κάποιος κατέβαινε από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ. Έπεσε όμως σε χέρια ληστών, οι οποίοι, αφού τον ξεγύμνωσαν και τον καταπλήγωσαν, τον άφησαν μισοπεθαμένο κι έφυγαν.

 

Κατά σύμπτωση από το δρόμο εκείνο κατέβαινε ένας ιερέας, και παρόλο που τον είδε, τον προσπέρασε.

 

Το ίδιο έκανε κι ένας Λευίτης, που παρουσιάστηκε στον τόπο εκείνο. Αφού ήρθε και είδε, συνέχισε το δρόμο του χωρίς να προσφέρει βοήθεια.

 

Όμως ένας Σαμαρείτης ταξιδιώτης έφτασε κι αυτός στον τόπο που ήταν ο πληγωμένος, και μόλις τον είδε τον σπλαχνίστηκε.

 

Πήγε τότε κοντά του και επέδεσε τα τραύματά του χύνοντας πάνω τους λάδι και κρασί. Κατόπιν τον ανέβασε στο δικό του ζώο, τον πήγε σ' ένα πανδοχείο και τον περιποιήθηκε.

 

Και την επόμενη μέρα βγήκε, κι αφού έβγαλε δυο δηνάρια, τα έδωσε στον πανδοχέα και του είπε: Φρόντισέ τον κι ό,τι παραπάνω ξοδέψεις, θα σου τα πληρώσω εγώ στην επιστροφή μου.

 

Ποιος, λοιπόν, από τους τρεις αυτούς, νομίζεις πως έγινε ο πλησίον εκείνου που έπεσε στους ληστές;».

 

Κι εκείνος είπε: «Αυτός που τον περιποιήθηκε με ευσπλαχνία».

Τότε ο Ιησούς του είπε: «Πήγαινε και να κάνεις κι εσύ το ίδιο».

 

 

Σχολιάζοντας:

Ο ιερέας, ήταν τόσο απασχολημένος από τις ανάγκες του προγράμματος του ώστε μάλλον δεν είχε καν προσευχηθεί για το θέλημα του Θεού εκείνη την ημέρα.

Ο λευίτης, ομοίως και αυτός, ήταν στο τρέξιμο ώστε να προλάβει τις θυσίες σύμφωνα με το τυπικό του νόμου και σίγουρα κάποιος ιερέας θα τον είχε φορτώσει με πολλά καθήκοντα.

Ο Σαμαρείτης, αμέσως σταμάτησε (!) σαν να ήταν ο άγγελος του Θεού απέναντι στον άνθρωπο που τον λήστεψαν. Με κάθε επιμέλεια έσκυψε και είδε τις πληγές και πρόσεξε ότι είχε τα κατάλληλα μέσα τις εποχής μαζί του: (α) κάτι για να δέσει τις πληγές, (β) λίγο λάδι για τον πόνο και (γ) λίγο κρασί - αντισηπτικό για την ασηψία των πληγών. Και δεν σταμάτησε, έκρινε ότι ο πληγωμένος πρέπει να πάει σε πανδοχείο γιαυτό και τον φόρτωσε πάνω στο ζώο του και εκεί συνέχισε να τον περιποιείται. Την επομένη ημέρα δίνοντας δύο ημερομίσθια στον ξενοδόχο (!) τον παρακάλεσε και περαιτέρω φροντίδα όσο καιρό θα έλειπε και υποσχέθηκε ότι για κάθε επιπλέον δαπάνη θα πλήρωνε ο ίδιος όταν επέστρεφε. 

 

Εδώ, τα χάνουμε (!) με την όλη συμπεριφορά του Σαμαρείτη και όλοι μας παίρνουμε το μάθημα των συμπτώσεων της ημέρας.

 

Σίγουρα ο Θεός αν λες ότι είσαι δικός Του (!) θα σε δοκιμάσει στην αγάπη και στα σπλάχνα, χωρίς προειδοποίηση.

 

 

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ & ΣΥΓΝΩΜΕΣ

 

Ναι έχουμε πολλές (!) όμως δεν έχουμε μάθει αληθινά να προσευχόμαστε και να το εννοούμε:

 

Ας έρθει η βασιλεία σου. Ας γίνει το θέλημά σου και στη γη έτσι όπως γίνεται στον ουρανό.

 

 

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΠΙΕΖΕΙ ΠΟΤΕ

 

Ο χρόνος είναι του Θεού και ποτέ δεν πιέζει τον εργάτη του Θεού. Ο άνθρωπος πιέζεται από τις αλαζονείες του (!) και ας είναι ποιμένας ή επίσκοπος. Καλό θα ήταν να έχει μια αγαθή σχέση δια Πνεύματος Αγίου με τον Πατέρα δια Ιησού Χριστού, ακόμα και αν του στοιχήσει όλη την νύχτα σε προσευχή.

 

 

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ

Το άρθρο της Κυριακής, με θέμα: «ΟΙ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ» εύχομαι να έρθουμε σε περίσκεψη περί του θελήματος του Θεού, που αφορά στην σωτηρία των ανθρώπων και να μην ασχολούμαστε με τον προγραμματισμό μας, σαν το Α και το Ω.

Ο προγραμματισμός μας είναι ανθρώπινος. όσο καλά και αν είναι δομημένος.

Το θέλημα του Θεού υπερέχει κάθε προγράμματος είτε ημέρας, είτε εβδομάδας, είτε μήνα, είτε έτους. Αλήθεια σας λέγω.

 

 

 

ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ Sunday Blog:

 

1.     Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ.

2.     ΕΝΟΤΗΤΑ Η ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ;

3.     ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΑΤΕ.

4.     Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ.