Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΔΡΟΜΟΥ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

 

 

ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ: Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΠΡΟΒΑΤΟΥ

 

Λίγα λόγια, σήμερα 26/01/2026, για την αναφορά του Κυρίου Ιησού στο ένα χαμένο πρόβατο (!) όπως το κατέγραψε ο Ευαγγελιστής Λουκάς (15/3-7).

Επίσης, φωτογραφίες, από το πεδίο του ευαγγελισμού σε όλο τον κόσμο θα δείτε και πάλι.

 

Τι έπρεπε να μάθουν οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς του νόμου, μέσω της παραβολής;

 

Την Αξία ενός χαμένου | αμαρτωλού ανθρώπου: ορίζεται ως κίνδυνος για την αιώνια απώλεια του, ή την Σωτηρία του.

               Την Αξία ενός δικαίου: ορίζεται η ασφάλεια του σε μια έρημο, επαρκής ώστε από μόνος του να προστατευθεί.

 

Αντιγράφω από το Ευαγγέλιο του Λουκά, εδάφια 1&2:

 

Όλοι οι τελώνες και οι αμαρτωλοί συνήθιζαν να πλησιάζουν τον Ιησού και να τον ακούνε.

Οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς διαμαρτύρονταν, λέγοντας ότι αυτός δέχεται αμαρτωλούς και τρώει μαζί τους

 

Αυτή είναι η εικόνα των παρόντων, στην Ιερουσαλήμ, γύρω από τον Ιησού Χριστό. Οι αμαρτωλοί πλησίαζαν και άκουγαν με δίψα (!) ενώ οι θεολόγοι Φαρισαίοι διαμαρτύρονταν ανοιχτά  και με θράσος.

Έτσι λοιπόν, ο Κύριος αναγκάστηκε για να τους διδάξει, να δώσει την πιο κάτω παραβολή (εδάφια 4-7):

 

«Ποιος από σας αν έχει εκατό πρόβατα και χάσει ένα απ’ αυτά, δε θα εγκαταλείψει τα ενενήντα εννιά στην έρημο για να ψάξει για το χαμένο ώσπου να το βρει;

Κι όταν το βρει, το βάζει χαρούμενος στους ώμους του, έρχεται στο σπίτι και προσκαλεί τους φίλους και τους γείτονες και τους λέει: “χαρείτε μαζί μου, γιατί βρήκα το πρόβατό μου που είχε χαθεί”.

Σας βεβαιώνω πως έτσι θα γίνει χαρά και στον ουρανό για τη μετάνοια ενός αμαρτωλού, παρά για ενενήντα εννιά δικαίους, που δεν έχουν ανάγκη από μετάνοια».

 

Σχολιάζοντας:

Η χαρά του ουρανού και των αγγέλων του Θεού, είναι η ώρα της επιστροφής ενός αμαρτωλού μέσα από την μετάνοια του (!) και όχι από τον έλεγχο της βαριάς συνείδησης αμαρτωλότητας.

Ο Ιούδας είχε συνείδηση αμαρτωλότητας, όμως δεν τον βοήθησε.

Ο Κάιν είχε, ομοίως, συνείδηση αμαρτωλότητας, όμως δεν τον βοήθησε.

Οι θρησκευόμενοι έχουν συνείδηση αμαρτωλότητας (!) όμως δεν πλησιάζουν τον Θεό διότι δεν έχουν:

1.       Ούτε μετανοήσει.

2.       Ούτε δεχτεί το μαρτύριο | την επαγγελία του Θεού.

3.       Ούτε αγαπούν τον λόγο και το θέλημα του Θεού.

4.       Ούτε δίνουν την καρδιά τους στην πίστη του Ιησού Χριστού.

 

 

ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΠΡΟΒΑΤΟ (Δώστε σεις τις απαντήσεις)

 

Άραγε γιατί ένα χαμένο πρόβατο έχει αξία για τον Θεό;

 

___________________________________________________

 

Γιατί ένας αμαρτωλός άνθρωπος μοιάζει με χαμένο πρόβατο;

 

________________________________________________________

 

 

Τι βλέπει ο Θεός μέσα σε έναν αμαρτωλό;

 

______________________________________

 

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ

 

Ο Ευαγγελιστής στον δρόμο | στην πόλη | στο χωριό εργάζεται ένα έργο Θεού, με αποστολή δια Πνεύματος Αγίου.

Είναι ο μόνος (!) που δεν αποθαρρύνεται από ονειδισμούς της κοινωνίας αλλά εργάζεται μεθοδικά | ήσυχα | πιστά.

Κάποια στιγμή ο ευαγγελιστής βλέπει αποτελέσματα, ορατά (!) όταν ο αμαρτωλός αρχίζει να δακρύζει από συγκίνηση και όχι από έλεγχο συνείδησης.

Μέσα από τα δάκρυα αρχίζει η μετάνοια σε βάθος ότι η αγάπη του Θεού είναι τόσο μεγάλη ώστε να καλύψει την αμαρτία του (!) όσο μεγάλη και αν είναι.

Αυτό είναι το μέρος του ευαγγελιστή.