ΕΦΗΒΟΣ | ΤΟ ΚΑΛΟ, ΤΟ ΚΑΚΟ | Ο ΚΑΙΝ ΚΑΙ Ο ΑΒΕΛ

 

 

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ!

ΚΑΙ Ο ΕΦΗΒΟΣ ΝΕΟΣ.

 

 

Το προηγούμενο άρθρο, διαβάστε εδώ:

 

 

Ο τίτλος της σειράς είναι Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΦΗΒΟΣ ΝΕΟΣ και θα διαρκέσει για άγνωστο χρόνο.

Μαζί, θα διαβάσουμε κάποια χωρία από την Αγία Γραφή και θα ασχοληθούμε με μια «ζωντανή» θεματολογία (!) που αφορά την πρώιμη και την όψιμη εφηβική ηλικία των 15 – 25 χρονών .

 

 

ΘΕΜΑ: ΕΦΗΒΟΣ | ΤΟ ΚΑΛΟ, ΤΟ ΚΑΚΟ | Ο ΚΑΙΝ ΚΑΙ Ο ΑΒΕΛ

 

 

«Τι θέλετε να πείτε;».

 

Το θέμα μας, σήμερα 4/9/2026, έρχεται από την μελέτη των Γραφών και ειδικότερα το ζήτημα του καλού και του κακού (!) που τελικά διαμόρφωσε την κοινωνία των ανθρώπων μετά την πτώση του, από τον παράδεισο της Εδέμ.

 

 

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

 

Ήταν εκείνη η περίοδος, που ο Θεός συνομιλούσε με τον άνθρωπο, τον Αδάμ και την Εύα κάθε δειλινό. Ήταν τότε που ο Θεός έδινε οδηγίες στον άνθρωπο για ότι έπρεπε να γνωρίζει και να ζει χωρίς μόχθο αλλά να εργάζεται μέσα στον κήπο της Εδέμ και ο άνθρωπος καλόπιστα τις ακολουθούσε.

 

Διαβάζουμε, Γένεσις 1/29:

 

Και είπε ο Θεός: Δέστε, σας έδωσα κάθε χορτάρι που κάνει σπόρο, που είναι επάνω στο πρόσωπο ολόκληρης της γης, και κάθε δέντρο, που έχει μέσα του καρπό, δέντρο που κάνει σπόρο· αυτά θα είναι σε σας για τροφή·

 

Διαβάζουμε, Γένεσις 2/8-9:

 

Και ο Κύριος ο Θεός φύτεψε έναν παράδεισο στην Εδέμ προς τα Ανατολικά, και έβαλε εκεί τον άνθρωπο, που έπλασε.

 

Και ο Κύριος ο Θεός έκανε να βλαστήσει από τη γη κάθε δέντρο ωραίο στην όραση, και καλό στη γεύση· και το δέντρο τής ζωής στο μέσον του παραδείσου, και το δέντρο τής γνώσης τού καλού και του κακού.

 

 

Διαβάζουμε, Γένεσις 2/15-17:

 

Και ο Κύριος ο Θεός πήρε τον άνθρωπο, και τον έβαλε στον παράδεισο της Εδέμ για να τον εργάζεται, και να τον φυλάττει.  

 

Και ο Κύριος ο Θεός έδωσε προσταγή στον Αδάμ, λέγοντας:

 

Από κάθε δέντρο του παραδείσου θα τρως ελεύθερα, από το δέντρο τής γνώσης τού καλού και του κακού, όμως, δεν θα φας απ' αυτό· επειδή, την ίδια ημέρα που θα φας απ' αυτό, θα πεθάνεις οπωσδήποτε.

 

Σχολιάζοντας:

Αυτή ήταν η περίοδος που ο Θεός μπορούσε να έχει απόλυτη συνεργασία με τον άνθρωπο με βάση την αγαθή πίστη. Δηλαδή, ο Αδάμ και η Εύα με πλήρη νοημοσύνη έχοντας απόλυτη πίστη στον Δημιουργό Θεό, άκουγε και ζούσε ειρηνικά, χωρίς λύπες, δάκρυα, ή στεναγμούς.

 

 

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

 

Όταν σατανάς με μορφή ενός ήπιου φιδιού (!) εξαπάτησε την Εύα και τον Αδάμ στο να παραβούν την οδηγία του Θεού, ήρθε η καταστροφή στην ζωή των.

Τότε ήρθε το πνεύμα του σατανά | το πνεύμα της ανταρσίας να κατοικήσει μέσα στο πνεύμα του ανθρώπου.

Έκτοτε ο άνθρωπος έγινε αντάρτης, ζητώντας πάντα να γίνει το δικό του αντί για το θέλημα του Δημιουργού του.

Η γνώση του καλού και του κακού τους έκανε μικρούς θεούς στο να αντιλαμβάνονται πλέον τους κινδύνους έξω από τον παράδεισο της Εδέμ, να ζουν με αυτούς και να αγωνιούν για το καθημερινό έργο της επιβίωσης.

Η Εύα ανέλαβε την εγκυμοσύνη και την γέννα με πόνους, καθώς και την ανατροφή των παιδιών.

Ο Αδάμ ανέλαβε το κυνήγι με αποτέλεσμα για μέρες να απουσιάζει από το χώρο που κατοικούσαν.

Ας κάνουμε ένα κατάλογο του κακού (!) που γνώρισαν οι πρωτόπλαστοι και έγινε βίωμα τους και έλξη προς αυτό:

1.     Το αυθαίρετο.

2.     Το άχρηστο.

3.     Το άθλιο.

4.     Τον θάνατο.

5.     Τις ουσίες.

6.     Το αλκοόλ.

7.     Τον καπνό.

8.     Το ψέμα.

9.     Την αδικία.

10.  Την απάτη.

11.  Την κλοπή.

12.  Την υστεροβουλία.

13.  Το μίσος.

14.  Την ηλιθιότητα.

15.  Την ζήλεια και το φθόνο.

 

 

Ο ΚΑΙΝ ΚΑΙ Ο ΑΒΕΛ

 

Διαβάζουμε, Γένεσις 4/1-2:

 

ΚΑΙ ο Αδάμ γνώρισε τη γυναίκα του Εύα· κι εκείνη συνέλαβε, και γέννησε τον Κάιν· και είπε: Απέκτησα άνθρωπον με τη βοήθεια του Κυρίου.

 

Κι επιπλέον γέννησε τον αδελφό του τον Άβελ.

Και ο Άβελ ήταν βοσκός προβάτων, ενώ ο Κάιν ήταν γεωργός.

 

 

Ας φανταστούμε την παιδική ηλικία των δύο αδελφών.

Ο Κάιν, ήταν ο πρώτος και προφανώς είχε όλα τα προνόμια του πρωτότοκου.

Ο Άβελ, ήταν δεύτερος και δεν είχε και πολλές χαρές και παιχνίδια, ή ακόμα και αναγνώριση. 

Η μητέρα των, προσπάθησε να δώσει και στα δύο παιδιά της τον λόγο του Θεού από πολύ μικρή ηλικία, καθώς και τι συνέβη στη ζωή τους.

Τα παιδιά μεγαλώνοντας σε μια πολύ μικρή ηλικία (!) έπρεπε να ακολουθούν τον πατέρα τους στα αγροτικά καθήκοντα και ούτε λόγος για παιδεία Κυρίου.

Δούλευαν από 12 μέχρι 18 ώρες (!) ανάλογα με την εποχή και ερχόντουσαν ταλαίπωροι να φάνε και να πέσουν για ύπνο, διότι πρωί-πρωί έπρεπε να είναι και πάλι όρθιοι.

Αυτή η ζωή κράτησε μέχρι που έγιναν άνδρες και αποφάσιζαν για τον εαυτό τους τι θα κάνουν. Έτσι:

1.     Ο Κάιν.

Έγινε γεωργός.

Ήταν πολύ περήφανος για την παραγωγή και την απόδοση της γης του.

Είχε όλη την υποστήριξη  και συμπαράσταση από τον πατέρα του Αδάμ.

Ανέπτυξε δε ο Κάιν με τον τρόπο αυτό, ένα χαρακτήρα ότι ήταν ο πρώτος και ο καλύτερος από τα δύο αδέλφια και ήταν πάντα χαρούμενος βλέποντας τα πλούσια προϊόντα της γης του.

 

2.     Ο Άβελ.

Έγινε βοσκός προβάτων.

Ήταν ταπεινός και δεν μπορούσε να καυχηθεί για την παραγωγή του. Ο Αδάμ δεν είχε και πολύ όρεξη να στηρίζει τον Άβελ, που προσπαθούσε με αγωνία να τα καταφέρει.

 

 

Διαβάζουμε, Γένεσις 4/3-8

 

Και ύστερα από ημέρες ο Κάιν πρόσφερε από τους καρπούς της γης προσφορά στον Κύριο. Και ο Άβελ πρόσφερε κι αυτός από τα πρωτότοκα των προβάτων του, και από το πάχος τους.

 

Και ο Κύριος κοίταξε με ευμένεια επάνω στον Άβελ, κι επάνω στην προσφορά του· επάνω στον Κάιν, όμως, κι επάνω στην προσφορά του δεν κοίταξε. Και ο Κάιν αγανάκτησε πάρα πολύ, και κατσούφιασε το πρόσωπό του.

 

Και ο Κύριος είπε στον Κάιν: Γιατί αγανάκτησες; Και γιατί κατσούφιασε το πρόσωπό σου;

 

Αν εσύ ενεργείς σωστά, δεν θα είσαι ευπρόσδεκτος; Αν, όμως, δεν ενεργείς σωστά, στην πόρτα βρίσκεται η αμαρτία. Αλλά, σε σένα θα είναι η επιθυμία του, κι εσύ θα εξουσιάζεις επάνω του.

 

Και ο Κάιν είπε στον Άβελ τον αδελφό του: Πάμε στην πεδιάδα· κι ενώ ήσαν στην πεδιάδα, αφού ο Κάιν σηκώθηκε ενάντια στον αδελφό του, τον φόνευσε.

 

 

Σχολιάζοντας:

Αρχικά, έχουμε από μία θυσία προς τον Θεό, όπως είχαν διδαχτεί οι δύο αδελφοί και ήταν μια ώριμη απόφαση, λόγω της ηλικίας των πλέον.

Και εδώ (!) έχουμε την πρώτη παράβαση: Ο Κάιν θυσίασε κάτι που ο Θεός ποτέ δεν ζήτησε, αντίθετα έπρεπε να θυσιάσει ένα αμνό αντί των γεωργικών προϊόντων του.

 

Τα υπόλοιπα εξελίχτηκαν όπως τα διαβάσαμε πιο πάνω.

Δηλαδή:

1.     Ο Θεός έδειξε ευμένεια προς την θυσία του ταπεινού Άβελ, που προσέφερε ένα αμνό κατά το θέλημα του Θεού.

2.     Ο Θεός απέσυρε το πρόσωπό Του από την θυσία του Κάιν με αποτέλεσμα ο Κάιν για πρώτη φορά να αισθανθεί μειωμένος απέναντι στον αδελφό του.

3.     Και άρχισε η ζήλεια και ο φθόνος απέναντι στον ταπεινό αδελφό του.

4.     Ήρθε τότε η παρατήρηση και προτροπή από το στόμα του Θεού.

5.     Αντί για συμμόρφωση (!) ο Κάιν αποφάσισε να εκτελέσει το σατανικό σχέδιο του: να εξοντώσει τον Άβελ ώστε ο Θεός να γνωρίζει μόνο αυτόν, που ήταν και ο πρωτότοκος.

6.     Το κακό θανάτωσε το καλό.

7.     Ήταν η αρχή του κακού και των πολέμων όλων των εποχών.  

 

 

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ

Το άρθρο της Παρασκευής με θέμα: «Το κακό, το καλό | ο Κάιν και ο Άβελ» σκέπτομαι το έργο του Χριστού επάνω στον σταυρό και τον θάνατο και την Ανάσταση Του, ώστε να μπορεί ο απλός άνθρωπος να έρθει σε συμφιλίωση με τον Θεό κατά χάρη, ακόμα και να εκτελέσει πλέον το θέλημα του Θεού που γνώρισε δια της πίστεως.

Δείτε το χωρίο, από την Α’ Πέτρου 2/1-3:

 

Βγάλτε λοιπόν από μέσα σας κάθε είδους κακία και κάθε είδους δολιότητα καθώς και τις υποκρισίες και τις ζηλοφθονίες και όλων των ειδών τις κακολογίες, και σαν νεογέννητα βρέφη λαχταρήστε το ανόθευτο πνευματικό γάλα, ώστε μ' αυτό να αναπτυχθείτε στη σωτηρία, αν πραγματικά αποκτήσατε προσωπική πείρα της καλοσύνης του Κυρίου.

 

 

 

ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ:

v  Το θέμα, που θα μας δώσετε εσείς.

v  ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΕΣ.

v  Το ξαφνικό θέμα, που θα προκύψει από την επικαιρότητα.