Αναρτήθηκε από ΝΙΚΟΣ ΧΑΖΑΠΗΣ Απριλίου 05, 2026

Η ΑΝΑΜΟΝΗ ΕΝ ΥΠΟΜΟΝΗ

Τι είναι; H αναμονή των επαγγελιών του Θεού.

Γιατί; Διότι, οι υποσχέσεις του Θεού έχουν ορίζοντα.

Πότε; Όταν ο Θεός μιλάει για το αιώνιο μέλλον του Πιστού.

Πώς; Επειδή, το μέλλον μας είναι στα χέρια του Θεού.

Αγαπητέ μου | Αγαπητή μου το θέμα μας σήμερα, Κυριακή 5 / 4 / 2026, έρχεται από την μελέτη του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού.

Επίσης, από την έρευνα των Γραφών που είναι ο μεγαλύτερος σύμβουλος, θεόπνευστος Λόγος και ζωντανός Θεός.

Εισαγωγή

Ο μεγάλος κίνδυνος για έναν Πιστό άνθρωπο (!) είναι να ατονήσει | να αποκάμει όταν κυλάει ο χρόνος και δεν έρχεται το ποθούμενο, ή ακόμα μια υπόσχεση του Θεού. Ακόμα, ο κίνδυνος παρουσιάζεται όταν ο Πιστός έρθει σε νωθρότητα και απομακρυνθεί από τον υγιή δρόμο που τον δίδαξε το Ευαγγέλιο του Χριστού.

ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Και όμως αυτό είναι μια δοκιμασία της πίστεως που για τον Θεό μετράει περισσότερο από κάθε τι πνευματικό δώρο στην ζωή μας.

Θυμάστε, ότι στην κρίση όταν πλησιάσουν άνθρωποι να λένε: «Κύριε στο όνομα σου κάναμε θαύματα!» και ο Κύριος θα τους απαντήσει δικαίως: «Πηγαίνετέ από μένα, ποτέ δεν σας γνώρισα!».

Η αναμονή, λοιπόν, είναι εκείνο το στοιχείο της υπομονής όπου ο Πιστός έχει πρωτίστως ελπίδα και αγάπη προς του ουράνιο Πατέρα για όλα τα σχέδια Του, για μας.

Το μέλλον δεν το γνωρίζουμε, όμως το αιώνιο μέλλον μας, το αποκάλυψε ο Ιησούς Χριστός δια του Ευαγγελίου.

Διαβάζω από το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο:

«Ας μην ταράζεται η καρδιά σας. Πιστεύετε στο Θεό και σ' εμένα πιστεύετε.

Στο σπίτι του Πατέρα μου υπάρχουν πολλοί χώροι διαμονής, διαφορετικά θα σας το έλεγα. Πηγαίνω, λοιπόν, να σας ετοιμάσω τόπο.

Κι αφού πάω και σας ετοιμάσω τόπο, θα έρθω πάλι και θα σας πάρω κοντά μου για να είστε κι εσείς όπου είμαι εγώ.

Άλλωστε ξέρετε πού πηγαίνω και το δρόμο τον ξέρετε».

Σχόλια:

Τα λόγια αυτά ήσαν στον τελευταίο δείπνο του Ιησού με τους δώδεκα, την νύχτα που επρόκειτο να συλληφθεί.

Κάθε λόγος του Κυρίου είχε νόημα και οι μαθητές όφειλαν να ακούν προσεκτικά (!) διότι αφορούσε το μέλλον τους.

Από την προσεκτική εστίαση των μαθητών στον λόγο του Κυρίου, έρχεται η Πίστη που συνδέει τον Πατέρα | το θέλημα Του με κάθε τέκνο Του.

Είναι καλό να ακούμε με προσοχή και να εννοούμε τον λόγο του Θεού.

Ο ΑΒΡΑΑΜ Ο ΠΕΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Ας δούμε την ιστορία του Αβραάμ που περιγράφεται στο βιβλίο της Γένεσις από το 12^ο κεφάλαιο μέχρι το 25^ο κεφάλαιο.

Διαβάζω σχετικά:

ΥΣΤΕΡΑ από τα πράγματα αυτά, έγινε λόγος τού Κυρίου στον Άβραμ, σε όραμα, λέγοντας: Μη φοβάσαι, Άβραμ· εγώ είμαι ο υπερασπιστής σου· ο μισθός σου θα είναι υπερβολικά μεγάλος.

Και ο Άβραμ είπε: Δέσποτα Κύριε, τι θα μου δώσεις, ενώ απέρχομαι άτεκνος, και ο κληρονόμος του σπιτιού μου είναι αυτός ο Ελιέζερ από τη Δαμασκό;

Είπε ακόμα ο Άβραμ: Δες, δεν έδωσες σε μένα σπέρμα· και να, θα με κληρονομήσει ο υπηρέτης μου.

Και να, έγινε σ' αυτόν λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: Δεν θα σε κληρονομήσει αυτός· αλλ' εκείνος που θα βγει από τα σπλάχνα σου, αυτός θα σε κληρονομήσει.

Και τον έφερε έξω, και είπε: Κοίταξε τώρα ψηλά στον ουρανό, και απαρίθμησε τα αστέρια, αν μπορείς να τα απαριθμήσεις· και του είπε: Έτσι θα είναι το σπέρμα σου.

Και πίστεψε στον Κύριο· και λογαριάστηκε σ' αυτόν για δικαιοσύνη.

Σχόλια:

Μια καταπληκτική συζήτηση μεταξύ του Θεού και του Αβραάμ.

Μια συζήτηση υποσχέσεων | επαγγελιών από έναν Θεό που είναι πιστός στον λόγο Του.

Για ότι έλεγε, έφερε την αξιοπιστία του λόγου του Θεού. Και ο Αβραάμ πίστεψε εκ βαθέων χωρίς αμφιβολία.

Και πιο κάτω διαβάζουμε:

Και ο Κύριος είπε στον Άβραμ: Να ξέρεις με σιγουριά ότι το σπέρμα σου θα παροικήσει σε γη όχι δική τους, και θα τους υποδουλώσουν, και θα τους καταθλίψουν, 400 χρόνια·

το έθνος, όμως, στο οποίο θα υποδουλωθεί, εγώ θα το κρίνω· ύστερα δε απ' αυτά, θα βγουν με πολλά υπάρχοντα·

εσύ, όμως, θα απέλθεις στους πατέρες σου με ειρήνη· θα ταφείς σε καλά γηρατειά·

Και ο Θεός κατέληξε λέγοντας:

Εκείνη την ημέρα ο Κύριος έκανε διαθήκη στον Άβραμ, λέγοντας: Στο σπέρμα σου έδωσα αυτή τη γη, από τον ποταμό τής Αιγύπτου μέχρι τον ποταμό τον μεγάλο, τον ποταμό Ευφράτη·

τους Κεναίους, και τους Κενεζαίους, και τους Κεδμωναίους,

και τους Χετταίους, και τους Φερεζαίους, και τους Ραφαείμ,

και τους Αμορραίους, και τους Χαναναίους, και τους Γεργεσαίους, και τους Ιεβουσαίους.

Σχόλια:

Άραγε έγιναν αυτά τα μεγαλεία που είπε ο Θεός; Ναι!

Και μάλιστα όταν το κράτος του Ισραήλ μεγάλωσε και έφτασε σε απόλυτη δύναμη και έκταση ισχύος επί της Βασιλείας του Σολομώντα.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ ΜΑΘΗΤΗ

Ο Συγγραφέας, γράφει στην επιστολή προς τους Εβραίους:

Επιθυμούμε, όμως, κάθε ένας από σας να δείχνει την ίδια επιμέλεια προς την πλήρη βεβαιότητα της ελπίδας μέχρι τέλους· για να μη γίνετε νωθροί, αλλά μιμητές αυτών που με πίστη και μακροθυμία κληρονομούν τις υποσχέσεις.

Επειδή, ο Θεός, δίνοντας υπόσχεση στον Αβραάμ, μια που δεν είχε να ορκιστεί σε κανέναν μεγαλύτερόν του, ορκίστηκε στον εαυτό του, λέγοντας:

«Οπωσδήποτε, ευλογώντας θα σε ευλογήσω, και πληθύνοντας θα σε πληθύνω».

Και έτσι, προσμένοντας με υπομονή, απήλαυσε την υπόσχεση.

Σχόλια:

Το Α και το Ω κάθε Πιστού (!) είναι η επιμέλεια.

1. Επιμέλεια στην μελέτη των Γραφών

2. Επιμέλεια στο ταμείο της προσευχής

3. Επιμέλεια στην ομολογία των χειλέων

4. Επιμέλεια στην αγάπη και τα σπλάχνα

5. Επιμέλεια στην ελπίδα

6. Επιμέλεια στην πίστη των υποσχέσεων του Θεού

ΜΗ ΓΙΝΕΤΕ ΝΩΘΡΟΙ

Το σύνδρομο των νεότερων χριστιανών: η νωθρότητα και η αποστασία.

Δηλαδή:

1. Κάποτε τρέχαμε για τον Χριστό.

2. Κάποτε ομολογούσαμε με κάθε τρόπο τον Χριστό.

3. Κάποτε φέρναμε ψυχές στον Χριστό.

4. Κάποτε κάναμε ανδραγαθήματα με τον Χριστό.

5. Κάποτε επισκεπτόμαστε ασθενείς για τον Χριστό.

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ

Το άρθρο της Κυριακής με θέμα: «Η αναμονή εν Υπομονή!» εύχομαι όπως κάθε Πιστός άνθρωπος ή δούλος Ιησού Χριστού να μπει στα βαθιά του Θεού δια της πίστεως. Μπροστά μας έχουμε το έργο του Θεού σε μεγάλη έκταση και όχι τις δικές μας μικρο-υποθέσεις. Ο Παύλος ανακαλούσε «Τα πάντα δύναμαι δια του ενδυναμούντος με Χριστού». Ας πάρουμε το παράδειγμα του. Αλήθεια.