ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ
ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ
Τι
είναι; Η προσευχή του πιστού χριστιανού προς
τον Θεό για κάθε ανησυχία ή έγνοια.
Γιατί;
Διότι, πολλά περιστατικά, της στιγμής, συμβαίνουν και συσσωρεύονται.
Πότε;
Όταν ο πιστός δοκιμάζεται σαν το χρυσάφι, από τον Δημιουργό.
Πώς; Επειδή,
δια πολλών θλίψεων θα εισέλθουμε στην βασιλεία των ουρανών.
Αγαπητέ
μου | Αγαπητή μου το θέμα μας σήμερα, Κυριακή 26 / 4 /
2026, έρχεται από την μελέτη του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού.
Επίσης,
από την έρευνα των Γραφών που είναι ο μεγαλύτερος σύμβουλος, θεόπνευστος Λόγος
και ζωντανός Θεός.
Εισαγωγή
Η
προσευχή είναι μια αναγκαιότητα για τον Χριστιανό που αναζητά μια αγία και
καθαρή ζωή με κάθε σοβαρότητα και σύνεση των επιλογών του.
Αυτό
είναι το αποτέλεσμα της αναγέννησης δια Πνεύματος Αγίου και το νέο κτίσμα κατά
Θεό όταν ο αμαρτωλός έλθει στην επίγνωση της Αληθείας.
Ναι,
είναι αλήθεια ότι είμαστε αμαρτωλοί και στερούμεθα της δόξας του Θεού.
Η
ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ
Ο
Κύριος Ιησούς θέλοντας να τονίσει την αναγκαιότητα της προσευχής ανέφερε την
πιο κάτω παραβολή που κατέγραψε ο Ευαγγελιστής Λουκάς:
Τους
έλεγε επίσης και μια παραβολή για την αναγκαιότητα να προσεύχονται πάντα και
να μην αποθαρρύνονται.
«Σε
μια πόλη», έλεγε, «υπήρχε ένας δικαστής, που ούτε το Θεό φοβόταν ούτε σε
άνθρωπο έδινε σημασία.
Ήταν
και μια χήρα στην πόλη εκείνη, που ερχόταν σ' αυτόν και του έλεγε: Απόδωσε το
δίκιο μου απ' αυτόν που με αδικεί.
Μα
εκείνος για ένα χρονικό διάστημα δεν έδωσε σημασία. Κατόπιν όμως είπε μέσα του:
Αν και δε φοβάμαι το Θεό κι ούτε δίνω σημασία σε άνθρωπο, ωστόσο, επειδή η χήρα
αυτή μου έγινε φορτική, θα της δώσω το δίκιο της για να μη με στεναχωρεί με
τους ατέλειωτους ερχομούς της».
Και
συνέχισε ο Κύριος: «Δώστε προσοχή σ' αυτό που λέγει ο άδικος δικαστής!
Πώς
λοιπόν είναι δυνατόν να μην κρίνει ο Θεός και να μην αποδώσει το δίκιο των
εκλεκτών του, που κράζουν σ' αυτόν μέρα και νύχτα και τους ακούει υπομονετικά;
Σας
λέω πως θα κρίνει και θα αποδώσει το δίκιο τους πολύ γρήγορα. Μα ο Γιος του
Ανθρώπου, όταν έρθει, θα βρει άραγε την πίστη πάνω στη γη;»
Σχολιάζοντας:
Οι
εκλεκτοί του Θεού κράζουν | προσεύχονται νύχτα-μέρα για τα δίκαια αιτήματα των,
τους φόβους και τις ανησυχίες των. Και αυτό απαιτεί πίστη Θεού ότι ο Θεός
ακούει και ενεργεί και κάμει τα αδύνατα, δυνατά.
Αυτή
η χήρα πέτυχε με εκείνον τον δύστροπο δικαστή, να έρθει η ώρα ώστε να τις
απονέμει την απόφαση που ήταν υπέρ αυτής, αν και ήταν μια φτωχή χήρα γυναίκα
χωρίς σημασία γιαυτόν.
Όμως,
ο Κύριος Ιησούς στο τέλος έκαμε ένα «πικρό» σχόλιο-ερώτημα: «Άραγε όταν ο Υιός
του ανθρώπου έλθει και πάλι στην γη οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να πιστεύουν σε
μένα, προσευχόμενοι;».
Τώρα,
εδώ ο καθένας μας θα πρέπει να απαντήσει, πώς εργάζεται την προσευχή του, στα
ζητήματα που τον απασχολούν (!) και σε πιο βάθος κράζει στον Θεό και πότε |
πόσο;
ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ
ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ
Λίγο
πριν από τις ημέρες των Αζύμων και όταν ο Κύριος ρωτήθηκε για τα σημεία των
εσχάτων ημερών (!) στο τέλος της ομιλίας του, κατέληξε λέγοντας, (σύμφωνα με το
Ευαγγέλιο του Λουκά):
«Και
να προσέχετε τους εαυτούς σας, μήπως και αποχαυνωθούν οι καρδιές σας μέσα στην
κραιπάλη και στο μεθύσι και στις μέριμνες τις βιοτικές και καταφθάσει ξαφνικά
πάνω σας η μέρα εκείνη.
Γιατί,
πράγματι, σαν παγίδα θα κάνει ξαφνικά την εμφάνισή της σε όλους τους κατοίκους
ολόκληρης της γης.
Μένετε
λοιπόν άγρυπνοι και προσεύχεστε συνεχώς, ώστε να
καταξιωθείτε να αποφύγετε όλα αυτά που πρόκειται να συμβούν και να σταθείτε
μπροστά στο Γιο του Ανθρώπου».
Σχολιάζοντας:
Φαίνονται
καθαρά οι φόβοι του Κυρίου Ιησού απέναντι στους μαθητές, καθώς θα παρέμεναν
στην γη εργαζόμενοι την διακονία των.
Ο
φόβος ήταν η καλοπέραση | το μεθύσι | η καλοζωία από την αποδοχή των ανθρώπων ως
την νέα θρησκεία.
Πράγματι,
ο διάβολος χρησιμοποίησε την αποδοχή του Χριστιανισμού ως όπλο κατά της ενεργού
δράσης των εργατών του Θεού.
Πρόταση
του Κυρίου: «Μένετε άγρυπνοι και προσεύχεσθε συνεχώς!».
ΤΙ
ΕΓΡΑΨΕ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΈΤΡΟΣ;
Δια
βάζουμε στην 1η επιστολή του:
Οπωσδήποτε
όμως, το τέλος όλων έχει πλησιάσει. Φανείτε, λοιπόν, σώφρονες και διατηρήστε
την πνευματική σας διαύγεια επιμένοντας στην προσευχή.
#
ΤΙ
ΕΓΡΑΨΕ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ
Διαβάζουμε
από την επιστολή προς Ρωμαίους:
Να
χαίρεστε για την ελπίδα που έχετε. Μέσα στη θλίψη να δείχνετε υπομονή. Να
επιδίδεστε στην προσευχή με επιμονή.
Διαβάζουμε
από την επιστολή προς τους Εφεσίους:
Παράλληλα,
να προσεύχεστε πάντοτε υποβάλλοντας όλα τα αιτήματα και τους παρακλήσεις τους
στο Θεό με την οδηγία του Πνεύματος. Και γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό να
αγρυπνείτε με πολλή επιμονή και να προσεύχεστε για όλους τους πιστούς.
Και
για μένα να προσεύχεστε για να μου δοθούν τα κατάλληλα λόγια όταν ανοίγω το
στόμα μου, ώστε ξεκάθαρα να φανερώσω το μυστήριο του Ευαγγελίου – υπέρ του
οποίου είμαι πρεσβευτής και βρίσκομαι στη φυλακή – και να μιλήσω γι’ αυτό χωρίς
κανένα δισταγμό, τους πρέπει να μιλήσω.
Διαβάζουμε
από την επιστολή προς τους Κολοσσαείς:
Να
επιμένετε καρτερικά στην προσευχή αγρυπνώντας σ’ αυτήν με πνεύμα ευχαριστίας.
Παράλληλα
να προσεύχεστε και για τους, να τους ανοίξει ο Θεός πόρτα για κήρυγμα, για να
εξηγήσουμε το μυστήριο του Χριστού – για το οποίο και βρίσκομαι στη φυλακή – ώστε
να το φανερώσω με τον τρόπο που πρέπει να το κάνω.
Διαβάζουμε
από την 1η επιστολή τους τους Θεσσαλονικείς:
Μη
σταματήσετε να προσεύχεστε ποτέ.
#
ΤΙ
ΕΓΡΑΨΕ Ο ΔΑΒΙΔ ΣΤΟΝ 63ο ΨΑΛΜΟ:
Ψαλμός
τού Δαβίδ, όταν βρισκόταν στην έρημο του Ιούδα.
ΘΕΕ,
εσύ ο Θεός μου· σε ζητάω από το πρωί· σε διψάει η ψυχή μου, σε ποθεί η σάρκα
μου, μέσα σε γη έρημη, ξερή, και άνυδρη· για να βλέπω τη δύναμή σου και τη
δόξα σου, καθώς σε είδα στο αγιαστήριο.
Επειδή,
το έλεός σου είναι καλύτερο από τη ζωή· τα χείλη μου θα σε επαινούν.
Έτσι
θα σε ευλογώ στη ζωή μου· και στο όνομά σου θα υψώνω τα χέρια μου.
Σχολιάζοντας:
Η
προσευχή αρχίζει από το πρωί με θέρμη και ζήλο και εξομολόγηση και διάθεση για
ομολογία του ονόματος του Σωτήρα Ιησού Χριστού. Η προσευχή του Δαβίδ ήταν μια
ανάγκη για λύτρωση και σωτηρία από τους εχθρούς του (!) και ο μόνος Σωτήρας
ήταν ο Θεός Του.
ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ
Το
άρθρο της Κυριακής με θέμα: «ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ!» εύχομαι να παρασύρει
πολλούς πιστούς στην βελτίωση της αγίας ζωής με προσευσή και νηστεία,
διαφορετικά θα χάνουμε πνευματικές μάχες από τον εχθρό της ψυχής μας, τον
σατανά. Αλήθεια σας λέγω.
ΤΑ
ΕΠΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ Sunday Blog:
1.
ΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ.
2.
ΚΑΤΑ
ΣΥΓΚΥΡΙΑΝ.
3.
«ΑΔΕΛΦΟΣ»
ΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ.
4.
ΣΤΗ
ΦΥΛΑΚΗ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΑΤΕ.














Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου